biuro tłumaczeń skrivanek

Lacrosse – co to jest?

zawodnika pola gry – kapitan drużyny jest w posiadaniu piłki
zawodnika pola gry – kapitan drużyny jest w posiadaniu piłki

Z francuska brzmiące lacrosse to nazwa dyscypliny sportowej popularnej przed kilkoma wiekami wśród północnoamerykańskich Indian. Do gry używa się piłki i charakterystycznej rakiety w kształcie laski z siatką.

Sport wciąż jest dość niszowy w Polsce, ale nie martw się – w dalszej części artykułu poznasz jego dokładne zasady. Dowiesz się, skąd wzięła się jego nazwa oraz dlaczego kobiety grają w spódniczkach, a mężczyźni – w ochraniaczach na całe ciało.

Lacrosse – pochodzenie

Miłośnikom języka francuskiego słowo lacrosse na pewno z czymś się kojarzy… i słusznie! Wyraz ten wziął swój początek od pastorału. Jezuickim misjonarzom właśnie z tym atrybutem władzy biskupiej kojarzył się zakrzywiony kij do gry w dehuntshigwa’es, da-nah-wah’uwsdi, Tewaarathon i baggattawag, jak nazywano ten sport w różnych językach indiańskich.

Rodzime nazwy lacrosse są jeszcze ciekawsze:

  • dehuntshigwa’es – w języku onondaga dość trafnie opisuje, na czym ogólnie polega gra „mężczyzni uderzający okrągły obiekt”,
  • da-nah-wah’uwsdi – w języku czerokeskim oznacza „małą wojnę” i nawiązuje do treningu młodzieży,
  • Tewaarathon – z języka mohawk tłumaczone jest jako „młodszy brat wojny”,
  • baggattawag – w języku odżibwe to „gra stworzyciela” (źródło: Timophy Kestrel).

Lacrosse – historia gry

Lacrosse przez niektórych badaczy jest uważana za pierwszy amerykański sport narodowy. Europejczycy poznali ją w 1. połowie XVII wieku. W początkach istnienia znacznie różniła się od rozgrywek, które możemy obserwować dzisiaj.

Indiańskie drużyny liczyły nawet po kilkaset zawodników, a pole gry miało ogromne rozmiary, bo sięgało długością nawet kilku kilometrów. Mecze toczyły się godzinami, często nawet 2 lub 3 dni, i były dość brutalne. Każdy gracz miał po 2 kije, czasami rozgrywki były prowadzone konno. Za bramki służyły odpowiednio ustawione drzewa i skały. Piłkę wykonywano z jeleniej skóry. Uważa się, że gra miała charakter nie tylko rozrywkowy – uczyła współzawodnictwa i przygotowywała młodzież do prawdziwych bitew.

Z lacrosse wiąże się ciekawa historia z 1763 roku, gdy Wielka Brytania rozpoczęła kolonizację Kanady. Gra została wykorzystana jako fortel przez Indian z grupy Odżibwejów biorących udział w powstaniu Pontiaka. Z okazji urodzin króla Wielkiej Brytanii zaprosili oni załogę Fortu Michilimackinac do obejrzenia lokalnej gry. Gdy zawodnicy znaleźli się u bram budowli obronnej, w ich rękach zamiast rakiet znalazła się broń. Zginęło wówczas aż 15 z 35 żołnierzy.

Lacrosse współcześnie

W Kanadzie, gdzie ma wielu miłośników, lacrosse uznaje się za sport narodowy. W Stanach Zjednoczonych największą popularnością cieszy się w Nowym Jorku, New Jersey, Maryland, Pensylwanii i Nowej Anglii. W Polsce lacrosse jest młodym sportem. Pierwsza drużyna, Poznań Hussars, powstała w 2007 roku. Obecnie w kraju mamy 6 aktywnych drużyn męskich i 5 kobiecych. Dyscyplina powoli zyskuje rozpoznawalność na całym świecie.

Zasady gry zostały pierwszy raz skodyfikowane w 1856 roku przez dentystę (i miłośnika dyscypliny) Georga Beersa. W historii rozgrywek zapisał się on również jako osoba, która założyła pierwszy klub – Montreal Lacrosse Club. Dzięki niemu czas gry znacznie się skrócił, a liczba graczy zmniejszyła się do 10 osób.

Lacrosse był dyscypliną olimpijską przez 2 lata – na letnich igrzyskach olimpijskich 1904 i 1908. W tym okresie gra stała się bardzo popularna w północnoamerykańskich szkołach. W latach 30. XX wieku w Kanadzie zaczęto na większą skalę organizować rozgrywki na hali.

umieszczenie piłki w bramce przeciwnika
strefy ataku i obrony specjalną linią
rodzaje fauli swoją rakietą

Na czym polega field lacrosse?

Field lacrosse to gra na odkrytym stadionie. Mecz trwa 60 minut i jest podzielony na 15-minutowe kwarty. Biorą w nim udział 2 drużyny po 10 osób każda. Główny cel gry polega na wbiciu niewielkiej 150-gramowej gumowej piłki do bramki przeciwnika.

Drużyny dzielą się na 3 atakujących, 3 obrońców, 3 pomocników i bramkarza. W trakcie gry zawodnicy mogą korzystać z jednego z dwóch typów kijów. Short crosse ma długość ok. 1 m; najczęściej wybierają go atakujący i pomocnicy. 1,5-metrowy long crosse jest często używany przez obrońców. Kosz kija bramkarza ma nieco większą szerokość niż pozostałe sprzęty.

Kosz to charakterystyczny element rakiety przeznaczonej do gry w lacrosse. Służy do chwytania, przenoszenia i rzucania piłki, a także do obrony przed przeciwnikami. Gracze zbierają piłkę z ziemi i podają ją między sobą. Mogę również z nią biegać.

Lacrosse to gra o wysokim tempie. Mecze kończą się zazwyczaj wynikiem od dziesięciu do dwudziestu bramek lub nawet więcej. Ponieważ jest to sport mocno kontaktowy, zawodnicy noszą kaski, rękawice i ochraniacze, aby chronić się przed kontuzjami.

Mecz lacrosse rozpoczyna się od starcia zawodników o piłkę, tzw. face-off. Obrońcy i atakujący muszą pozostać za określonymi liniami aż jeden z pomocników przejmie piłkę. Ta sytuacja powtarza się na początku kwarty i po każdej zdobytej bramce.

W męskiej wersji lacrosse istnieją dwa rodzaje przewinień: osobiste i techniczne. Przewinienia osobiste – niesportowe zachowanie czy uderzenie przeciwnika poniżej pasa – karane są pobytem na ławce kar od 1 do 3 minut. Przewinienia techniczne – przetrzymywanie piłki czy spalony – mają mniejsze konsekwencje. Drobne przepychanki i zderzenia kijami są dozwolone.

Lacrosse halowy (box lacrosse) – zasady gry

Lacrosse halowy, z angielskiego box lacrosse, jest najbardziej znany w Kanadzie. Uprawia się go na lodowiskach, które zimą służą do gry w hokeja. Zamiast lodu powierzchnię boiska pokrywa się sztuczną murawą. Pola gry i bramki są nieco mniejsze niż w przypadku tradycyjnego lacrosse. Specyficzna zasada nakazuje drużynie oddać strzał maksymalnie 30 sekund po przejęciu piłki.

Tak jak w przypadku field lacrosse mecz składa się z 15-minutowych kwart. Halowa odmiana gry jest bardziej brutalna niż rozgrywki na otwartym stadionie. Poza Kanadą można zobaczyć ten sport m.in. w Czechach, Australii, Szkocji i USA. Pierwsze mistrzostwa świata w tej dyscyplinie odbyły się w 2003 roku.

Lacrosse kobiet – kontaktowy sport o złagodzonych zasadach

Gra kobiet w lacrosse jest znacznie mniej brutalna niż mecze mężczyzn. Dyscypliny różnią się również zasadami i sprzętem. Między zawodniczkami praktycznie nie dochodzi do kontaktu fizycznego. Grają one bez pełnego sprzętu ochronnego, korzystając jedynie z gogli i ochraniacza na zęby. Wyjątkiem są jedynie bramkarki. Tradycyjnie kobiety podczas gry noszą spódniczki. Wokół ich głów znajduje się „bąbel ochronny” – wyobrażona 20-centymetrowa strefa ochronna, w której nie powinien się znaleźć kij innej zawodniczki.

W kobiecym lacrosse trudniej jest złapać piłkę i oddać silny strzał ze względu na inną konstrukcji kija. W drużynie może być 18 osób, ale na boisku znajduje się maksymalnie 12 zawodniczek: 3 atakujące, 5 pomocniczek, 3 obrończynie i bramkarka. Jedynie 7 z nich może przebywać jednocześnie w strefie ataku lub obrony.

Lacrosse kobiet zaczyna się od tzw. draw – 2 zawodniczki z obu drużyn stają naprzeciwko siebie, sędzia umieszcza piłkę pomiędzy ich podniesionymi kijami. Na gwizdek przeciwniczki starają się zdobyć przewagę nad piłką. Gra trwa 60 minut i jest podzielona na połowy.

Posty powiązane

chatsimple
Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.