Konstytucyjny kontra konstytutywny

konstytucyjny kontra konstytutywny

Trudne słówko tygodnia: konstytucyjny kontra konstytutywny

konstytucyjny kontra konstytutywny

Jak zwykle podstawą poprawnego użycia paronimów będzie uporządkowanie zakresu znaczeniowego. Konstytucyjny to przymiotnik wiążący się w pierwszej kolejności z „konstytucją” w sensie ustawy zasadniczej, określającej ustrój i strukturę państwa, kompetencje jego organów oraz prawa i obowiązki obywateli. Używany także w znaczeniu „zgodny z konstytucją” (por. Trybunał Konstytucyjny).

Drugie, dużo mniej rozpowszechnione znaczenie jest synonimem określenia „konstytucjonalny”. Tu wkraczamy w obszar biologii i medycyny, a słowo konstytucyjny oznaczać będzie taki, który ma związek z budową i stanem psychofizycznym organizmów żywych, ich cechami wrodzonymi („…na rozwój nałogu alkoholowego wpływają czynniki konstytucyjne/konstytucjonalne i środowiskowe…”).

Przymiotnika konstytutywny użyjemy również w dwóch kontekstach. Po pierwsze, prawnym, w znaczeniu „ustanawiający coś”, „powołujący coś do życia”, „nadający ważność”: „…rejestracja w księgach stanu cywilnego, jak to wynika z projektu rządowego, ma charakter konstytutywny i jest warunkiem uznania małżeństwa za zawarte…”. Konstytutywne akty prawne to więc niekoniecznie akty konstytucyjne (czyli zgodne z konstytucją)!

Słowa konstytutywny użyjemy także, mając na myśli zasadniczy składnik, nierozerwalny element całości, np. mówiąc o konstytutywnych elementach stosunku pracy, mamy na myśli cechy decydujące o tym, czy daną pracę można za takowy uznać.

Posty powiązane

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.