Dziecięcy kontra dziecinny

dziecięcy kontra dziecinny

Trudne słówko tygodnia: dziecięcy kontra dziecinny

dziecięcy kontra dziecinny

Przymiotnik dziecięcy oznacza przede wszystkim: związany z dziećmi, właściwy dziecku. Użyjemy go więc, mówiąc na przykład o chorobach wieku dziecięcego ogółem czy też o konkretnych jednostkach chorobowych (porażenie dziecięce). Słowa tego użyjemy także w odniesieniu do rzeczy i obiektów przeznaczonych dla dzieci (literatura dziecięca, wózek dziecięcy, szpital dziecięcy).

Dziecinny z kolei oznacza typowy/charakterystyczny dla dziecka. Wszystko, co dziecinne, u osoby dojrzałej uznaje się za niedopasowane do wieku (dziecinna sylwetka), infantylne (dziecinne zachowanie), naiwne i łatwe do przejrzenia (dziecinne kłamstwa, dziecinne wykręty).

Warto pamiętać, że czasem użycie obu słów jest równie poprawne, ale wiąże się ze zmianą znaczenia. Porównajmy np. określenie „dziecinna twarz” i „dziecięca twarz” (twarz bardzo młodo wyglądającej osoby dorosłej kontra twarz prawdziwego dziecka).

Jako ciekawostkę możemy przytoczyć jeden z najsłynniejszych cytatów z polskiej literatury, pokazujący, że w dawnym języku znaczenie słowa dziecinny pokrywało się właściwie z określeniem dziecięcy (teraz jednak uznawane jest za przestarzałe): „Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie. Święty i czysty, jak pierwsze kochanie” (A. Mickiewicz, Pan Tadeusz).

Posty powiązane

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.