Naprzeciwko czy na przeciwko?

Jeśli chcemy przekazać, że ktoś lub coś znajduje się w miejscu, do którego jesteśmy zwróceni przodem lub też po przeciwnej/przeciwległej stronie, musimy użyć kłopotliwego przyimka naprzeciwko (lub naprzeciw). Przyimek ten składa się z dwóch wyrazów, ale gramatycznie stanowi tzw. „zrost”. Co za tym idzie, obowiązuje zawsze pisownia łączna. Synonimem „naprzeciwko” jest francuskie vis-à-vis – wymawiane jako „wizawi”, ale zapisywane wyłącznie tak samo jak w oryginale, tj. z dwoma dywizami i tzw. grawisem (`) nad literą a.