Słówko tygodnia – „asystencja kontra asystentura”

asystencja kontra asystentura

Trudne słówko: asystencja kontra asystentura

asystencja kontra asystentura

Etymologicznie oba dzisiejsze słowa pochodzą od łacińskiego assistere: pomagać, stać, być w pogotowiu.

Asystencja to obecność określonych osób przy sporządzaniu aktów urzędowych, niezbędna z punktu widzenia ich oficjalnej ważności (por. np. prawo kanoniczne: „…kapłan lub diakon subdelegowany nie może ponownie subdelegować władzy asystencji przy zawieraniu ślubu, chyba że delegujący wyraźnie na to zezwolił…”). Słowo to wyszło obecnie z użycia w innych znaczeniach: nie mówimy o asystencji ani w kontekście czynności towarzyszenia komuś, ani samej grupy osób towarzyszących.

Warto wspomnieć także pojęcie asystencji wojskowej, czyli pomocy wojska udzielanej na wniosek organów państwowych lub administracyjnych w formie np. ochrony urzędów, zabezpieczania ładu i porządku, czy wsparcia w okresie klęski żywiołowej.

Asystentura to stanowisko, funkcja i tytuł asystenta na wyższej uczelni lub w instytucie naukowym. W kontekście uniwersyteckim jest to najniższe rangą stanowisko pomocnicze zajmowane przez magistrów lub doktorów zatrudnionych jako pracownicy naukowi albo naukowo-dydaktyczni, tradycyjnie zajmowane przez doktorantów nieposiadających naukowej samodzielności. „Przez ostatnie lata studiów był stypendystą Ministra Edukacji Narodowej i Fundacji im. Stefana Batorego. Potem miała być asystentura na wydziale matematyki, praca doktorska i studia na wydziale filozoficznym”.

Warto na koniec wspomnieć o jeszcze innym podobnym rzeczowniku, a mianowicie o słowie asysta. Przez asystę rozumieć będziemy osobę lub zespół osób towarzyszących komuś, zwykle albo osobie ważnej – jako jej świta, eskorta bądź straż (historycznie: poczet, orszak), albo osobie wymagającej pomocy – jako wsparcie (asysta dla osób niepełnosprawnych).

Asysta może dotyczyć również wydarzeń – np. honorowa asysta wojskowa podczas uroczystości pogrzebowych jako wyraz hołdu państwa dla zasług zmarłego.

Mamy również asystę w grach zespołowych (jak koszykówka, hokej i piłka nożna). Tam asysta ograniczać się będzie do takiego podania, po którym drużyna zdobywa bramkę lub punkt z wyłączeniem rzutów (rożnych, karnych lub osobistych). „Nie pomogła asysta obrońców Polonii, Dalin cieszył się z wyrównującego gola”.

Posty powiązane

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.