Obskurancki kontra obskurny

obskurancki kontra obskurny

Trudne słówko tygodnia: obskurancki kontra obskurny

obskurancki kontra obskurny

Oba przymiotniki mają ten sam źródłosłów (pochodzą od łacińskich: obscurare – zaciemniać i obscurus – ciemny, ukryty) oraz zdecydowanie negatywne zabarwienie, odnoszą się jednak do innego typu cech.

Obskurancki odnosi się do obszaru poglądów i sfery myślenia. Mianem tym określimy wszystko, co zacofane, wsteczne, przeciwne zmianom i postępowi.

Przymiotnik ten jest zasadniczo odbierany jako mocno obraźliwy, ograniczmy się więc do ogólnych przykładów użycia, bez wskazywania, kogo lub co mamy na myśli: „kuźnia obskurantyzmu i ciemnoty”, „w mieście panuje duch prowincjonalnego obskurantyzmu”, „radykalny, a w gruncie rzeczy obskurancki program telewizyjny”.

Przymiotnik obskurny z kolei odnosi się do sfery estetycznej i wyglądu i zasadniczo nie jest używany w odniesieniu do osób, a przede wszystkim do miejsc i rzeczy. Synonimami będą tu określenia takie jak: zaniedbany, nędzny, brzydki, w bardzo lichym stanie („obskurny, zawilgocony magazyn”, „obskurny wygląd jednej z wizytówek Krakowa”, „mieszkanie zastępcze w obskurnym baraku”).

Małe ostrzeżenie przed „fałszywym przyjacielem” dla osób posługujących się angielskim. W tym języku obscure odnosi się do pierwotnego, łacińskiego znaczenia w sposób bardziej bezpośredni i oznacza raczej: mało znany, nieokreślony i niejasny (a więc ani obskurancki, ani obskurny).

Posty powiązane

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.