Słówko tygodnia – “reformator kontra reformista”

reformator – reformista

Reformator to osoba, która inicjuje reformy i/lub sama je przeprowadza, ale także po prostu zwolennik reform – zmian zmierzających do poprawy i udoskonalenia czegoś: przekształcenia systemu, sposobu funkcjonowania urzędów i instytucji państwa itp., przy czym chodzi tu o postępowanie w taki sposób, że same podstawy działania reformowanych podmiotów pozostają nienaruszone. „…w obliczu zbliżającej się kampanii wyborczej do samorządów w krótkim czasie naród jak zwykle osądzi, kto jest prawdziwym reformatoremkto rzeczywiście, w realny sposób wspiera realną samorządność w Polsce, a kto nie”. Reformistą nazwiemy zwolennika reformizmu, czyli ruchu sprzyjającego reformom. Innymi słowy, chodzi tu o osobę, która wierzy w postęp nie w drodze rewolucji, a ewolucji – stopniowej transformacji w granicach prawa, choć jej cel: osiągnięcie stanu jak największej sprawiedliwości społecznej jest zbieżny z dążeniami rewolucjonistów. „Mimo iż oficjalne wyniki głosowania z piątkowych wyborów w Iranie nie są jeszcze znane, w chwili obecnej wstępne wyniki wskazują na zdecydowaną wygraną reformistów, którzy popierają ostatnie zmiany jakie miały miejsce w kraju, m.in. podpisanie porozumienia o wstrzymaniu prac nuklearnych w zamian za zdjęcie międzynarodowych sankcji”. Do dzisiejszej pary słów wypadałoby dla porządku dodać również reformatę – członka zakonu, jaki wyłonił się z franciszkanizmu na fali szesnastowiecznych ruchów odnowy. „Zakon franciszkanów-reformatów wydzielił się wskutek wewnętrznego podziału w łonie Zakonu Braci Mniejszych Obserwantów (bernardynów). Odrębność od bernardynów miała im pomóc w zachowaniu specyficznej duchowości i bardziej surowego stylu życia”. Warto zwrócić także uwagę na powiązane przymiotniki: reformatorski – dotyczący reformatora lub procesu reformowania, reformowalny – dający się kształtować poprzez reformy, ale także reformowany – objęty reformami. Należy przy tym pamiętać, że przymiotnik „reformowany” pojawia się najczęściej w zwrotach: „kościół reformowany” i „wyznanie reformowane” i w tym przypadku nie odnosi się do trwającego obecnie procesu transformacji i doskonalenia, ale do kościołów i wyznań chrześcijańskich powstałych w okresie reformacji w XVI w.

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.