Autorytatywny kontra autorytarny

autorytatywny kontra autorytarny

Trudne słówko tygodnia: autorytatywny kontra autorytarny

autorytatywny kontra autorytarny

Etymologicznie oba przymiotniki wywodzą się od łacińskiego słowa auctor, oznaczającego sprawcę.

Autorytatywny to taki, który cieszy się autorytetem, zasługuje na zaufanie i szacunek. Autorytatywne opinie czy wypowiedzi to stwierdzenia, których źródło jest pewne, miarodajne i wiarygodne: „PKW może autorytatywnie stwierdzić, czy doszło do naruszenia ciszy wyborczej”.

W drugiej kolejności przymiotnika tego użyjemy w każdej sytuacji związanej z zachowaniem władczym osoby, która nie znosi sprzeciwu (tu np. autorytatywny ton): „Nie chcę wypowiadać się autorytatywnym tonem na temat wychowania czy kwestii związanych z macierzyństwem…”.

Autorytarny z kolei to taki, który chce narzucić innym swoją władzę lub zdanie. Słowo skojarzymy przede wszystkim z tyranią i nadużywaniem władzy. Przykładowo ustrój autorytarny to system, który opiera się na bezwzględnym posłuszeństwie.

Warto wspomnieć, że w psychologii, kiedy mówimy o tzw. osobowości autorytarnej, nie mamy na myśli osoby zachowującej się w sposób autorytarny, ale przeciwnie – osobę, która jest skłonna do podporządkowania się, rezygnującą z własnych opinii pod wpływem siły autorytetu oraz funkcjonującą w obrębie narzuconych stereotypów.

W świetle powyższych różnic, na koniec dzisiejszego wpisu przykłady niepoprawnego użycia obu słów: 1) „Profesor wyjaśni tę kwestię w sposób autorytarny i będzie można tę sprawę przedstawić Wysokiej Izbie po zasięgnięciu opinii prawnej”. 2) „Władza autorytatywna porządek społeczno-polityczny uzależnia od niedopuszczenia do powstania opozycji”.

Posty powiązane

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.