Ciao!
Dzisiejsze powitanie może się nam kojarzyć wakacyjnie (chociaż o Włoszech nie mówiliśmy w ramach poradnika wakacyjnego, one też są jednym z krajów, w których Polacy chętnie wypoczywają), a jednak będziemy mówić o końcu tego błogiego czasu i początku kolejnego etapu, czyli rozpoczęciu roku szkolnego. Niektórzy z nas odczują to tylko w postaci większej liczby pasażerów w autobusach, ale dla rodziców dzieci w wieku szkolnym (zwłaszcza pierwszaków) i nauczycieli oznacza to dużą zmianę. A czy w każdym kraju przebiega ona tak samo – pod względem daty i zwyczajów? Przyjrzyjmy się!
Zacznijmy od daty. 1 września rok szkolny rozpoczyna się nie tylko w Polsce, lecz także m.in. na Słowacji, Węgrzech, Litwie, Łotwie, w Armenii, Mołdawii, Czarnogórze, Izraelu, Ukrainie, Serbii czy Francji. W wielu z nich może się to przesunąć o 1-2 dni, jeśli 1 września wypada niedziela lub (jak w Izraelu) szabat. W Danii, Finlandii i Grenlandii początek edukacji przypada na pierwszą połowę sierpnia, a w Niemczech – na wrzesień. Tutaj jednak konkretna data zależy od kraju związkowego; takie różnice są też chociażby w Belgii – tam 24 sierpnia do szkoły wracają uczniowie ze Wspólnoty Francuskiej, a ci z Flandrii – 1 września. W USA i Kanadzie rozpoczęcie roku również ma miejsce pod koniec sierpnia lub na początku września – między poszczególnymi prowincjami (Kanada) czy stanami, a nawet dystryktami (USA) mogą istnieć różnice.
Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w Japonii, Australii czy Nowej Zelandii. W pierwszym z tych krajów początek roku przypada na początek kwietnia, w drugim i trzecim – na styczeń lub luty.
A jak się celebruje ten czas w różnych miejscach na świecie? Często po prostu poprzez akademie, a w krajach katolickich również msze święte, istnieją jednak także nietypowe tradycje.
W Japonii dzieci i młodzież biorą udział w specjalnej ceremonii – nyūgakushiki, podczas której odczytuje się imiona i nazwiska wszystkich uczniów, a ich reprezentant wygłasza przemówienie z przysięgą. Chłopcy mają na sobie mundurki gakuran, a dziewczynki – sailor fuku. Rodzice również powinni się ubrać w tradycyjne stroje, np. kimona. Z kolei w Chinach pierwszoklasiści zakładają tradycyjny strój hanfu i uczą się pisania pierwszego znaku: 人 („człowiek”).
W Grecji często ksiądz błogosławi budynek szkoły i uczestników ceremonii wodą święconą oraz prowadzi modlitwy za pomyślność w rozpoczynającym się roku szkolnym.
Mówiąc o zwyczajach związanych z początkiem roku, nie możemy nie wspomnieć o naszej tradycji, czyli tycie, która jest wręczana pierwszoklasistom z Górnego Śląska, a także niekiedy Wielkopolski czy Warmii i Mazur. Przeważnie napełnia się ją słodyczami, ale może też zawierać zabawki lub artykuły szkolne. Zwyczaj ten przyszedł do nas z Niemiec, gdzie róg ma nazwę Schultüte. Tytę nazywa się również rogiem obfitości, w nawiązaniu do mitologicznego rogu kozy Amaltei, który zawsze napełniał się dobrem za sprawą błogosławieństwa Zeusa. Do dzisiaj Schultüte otrzymują dzieci w Niemczech, Austrii i Szwajcarii.
Prezenty na rozpoczęcie roku, czyli Dzień Przyjęcia, otrzymują również uczniowie w Indiach (tam naukę zaczyna się późną wiosną, w porze monsunowej) – mogą to być plecak, cukierki, książki, balony, a także kolorowe parasole. W Japonii pierwszoklasiści mogą liczyć na otrzymanie tradycyjnych plecaków (randoseru) i żółtych czapek bezpieczeństwa.
W Stanach Zjednoczonych zwykle rodzice robią dzieciom zdjęcie, zanim po raz pierwszy w danym roku udadzą się do szkoły. Organizowane są też orientation days lub open days, podczas których można poznać wychowawcę, siebie nawzajem i zasady panujące w klasie, a także nieco się oswoić z miejscem nauki. W Wietnamie 5 września, dzień rozpoczęcia roku szkolnego, od 1945 r. jest narodowym świętem. Ceremonia otwarcia roku we wszystkich szkołach na terenie kraju zaczyna się o tej samej godzinie. Elementem świętowania w poszczególnych placówkach jest uderzenie w tradycyjny bęben przez jednego z nauczycieli. Często odbywają się też występy artystyczne.
Znałeś wcześniej te tradycje czy to dla Ciebie zupełna nowość? A może są jeszcze jakieś ciekawe zwyczaje, których nie uwzględniłam? Daj mi znać!
A più tardi!
Agata
